247

 

 

“Voetbalbeleving”

 

 

Daar waar de beleving verleden week allerbelabberdst was (en gelukkig zeiden insiders en spelers van Roda dat zelf ook in de media) ziet de wereld er een week later alweer heel anders uit. Een zevenklapper tegen het uiterst povere Excelsior is daar debet aan.

 

Ik kreeg de tijd en de gelegenheid om getuige te zijn van de manier waarop mensen voetbal beleven. En beste columnlezer: dat is niet voor iedereen gelijk, al blijft de verbindende factor die elf jongens op het veld die één team vormen, de kleuren geel-zwart dragen en zich Roda JC Kerkrade mogen noemen.

 

Voetbalbeleving is van alle rangen en standen en ieder doet het op zijn eigen manier. Ergens in de nok van het stadion zit de pers zit te verbijten van de kou (?) en geven reporters aan het vervelend te vinden als ze de lange weg naar het zuiden moeten maken. Met dat mentale model gaan ze dus een wedstrijd verslaan. Soms, met een mineur houding, geven ze aan Nederland weer wat hun subjectieve mening is. Zou dat een reden kunnen zijn dat Roda’s mediaranking niet zo hoog is? Een wedstrijdje Excelsior kan dan zeker positief werken op de meneren en mevrouwen.

 

Net onder de nok zitten de bobo’s in hun eigen ruimtes met hun eigen hapjes en drankjes om hun gasten lekker in de watten te leggen. Daar wordt minder naar voetbal gekeken, maar meer gewerkt aan het belang van de zaken. Netwerken heet dat. Netwerken met gamba’s, blokje kaas en worst, een luxe broodje en waarschijnlijk ook nog een cadeautje bij het afscheid nemen. Ik heb zelfs begrepen dat men soms niet eens de moeite neemt om naar buiten te komen, maar de wedstrijd volgt vanaf een beeldscherm.

 

Volgende etage: de andere, en iets mindere, bobo’s. Zij doen ook aan netwerken maar dan in de vorm van “oude jongens krentenbrood”. Lekker onder mekaar met een drankje, een stukje pizza of een broodje hamburger. In de rust staan wat knabbelnootjes op tafel en na afloop komt een juffrouw met wat bitterballetjes, vlammetjes en kleine kaassouffleetjes rond, die je even in één van de drie sausjes mag dompelen. Deze supporters gaan wel naar buiten, maar práten over voetbal. Juichen doen ze ook wel rechtop, maar wat ingetogener.

 

Vanaf de Noordtribune heb je een heel mooi overzicht over het stadion en is de beleving van voetbal anders dan op een van de andere tribunes. Maar ook op de andere tribunes is een eigen beleving voelbaar en hoorbaar.

 

Op de Oosttribune doen de mensen uit Weert hun best om sfeer te maken. En ze schieten er ver boven uit. Staan te hossen en te zingen, walsen van links naar rechts, elkaar bij de schouder houdend. Mooi om te zien en te horen.

 

Op Zuid, de familietribune is het geluid allemaal wat minder. Daar zitten de supporters die meer van de relativerende kant het spelletje bekijken. Zijn soms stinkend jaloers op de anderen, maar laten zich nou eenmaal niet meer zo snel gaan. Voor hen is voetbal de beleving van het moment en morgen gaan we gewoon weer naar onze zaak, ons bedrijf, onze school. We praten nog effe na bij de koffieautomaat, gaan aan het werk en volgend weekend zien we wel weer.

 

En dan West. Steeds geluid, steeds wat te beleven. Zingen als het goed gaat en zingen als het minder gaat. Voor hen is voetbal geen voetbal, maar is voetbal enkel Roda JC Kerkrade. “Roda, till you die” Schitterend is dat. Soms schiet men door, maar ook dat is pure beleving. Genieten van de Limburgse vlaggendrager, als die over de tribunes schiet en wildenthousiast staat te zwaaien. Heffen hun sjaals in de lucht bij het Limburgse volkslied.

 

Wat ik maar wil zeggen: voetbal is van óns. Voetbal is van die veertienduizend mensen die zich de moeite nemen naar het stadion te komen. Van de vele tienduizenden aan de beeldschermen, overal ter wereld, die van hun cluppie willen genieten. Soms ben je als supporter is extase, als je wint. Soms ben je diep in de put als je verliest.

Onze heren broodvoetballers mogen zich dat wel eens beter beseffen als ze, geheel onnodig en zonder elan, worden afgedroogd door VVV, maar ook als ze zegevierend staan de HUMBA-en na een doelpuntenfestijn tegen Excelsior. Voetbal is voornamelijk van de supporter, die ieder met hun eigen beleving en hun eigen gedachtegang, iedere week weer met hoop verschijnen aan de poorten van het stadion.

 

Poehh, winterstop. Nog 33 nachtjes slapen en we kunnen weer: Ado Den Haag – Roda JC Kerkrade.

 

 

 

‘t Lempsje

 

 

Reacties:                                 vocer1960@hotmail.com

 

Archief en (meer) foto’s:      http://lempsje.tumblr.com

 

Twitter:                                 http://twitter.com/Lempsje